Chmiel przyjacielem żyjących aktywnie

Chmiel przyjacielem żyjących aktywnie

Łyk kawy na start
Złoto Inków – komosa ryżowa
Naturalna odporność
Nie tylko kolarskie sposoby na kaca
Ostropest plamisty – naturalna zapora dla toksyn

To roślina z rodziny konopiowatych, która rośnie do 5 metrów wysokości, uprawiana na terenie całej Polski. Surowcem leczniczym są owocostany, czyli szyszki chmielowe. Jak wiemy, są one używane również do produkcji piwa a młode pędy chmielu można dodawać do sałatki. Szyszki zbiera się w sierpniu, na początku dojrzewania, kiedy mają kolor zielonożółty. Szyszki na swojej powierzchni mają włoski gruczołowe, które wypełnione są żółtą substancją. Podczas suszenia owocostanów włoski kruszą się, wtedy powstaje surowiec leczniczy mający postać zielonkawożółtego a następnie pomarańczowego proszku, który nazywa się łupiną bądź mączką chmielową.

Chmiel ma wiele właściwości leczniczych. Można go wykorzystać do użytku zewnętrznego i wewnętrznego:

  • działa oczyszczająco,
  • moczopędnie,
  • pobudza łaknienie i zapobiega próchnicy,
  • regeneruje krew,
  • uspokaja pociąg płciowy,
  • działa przeciwgorączkowo,
  • wspomaga porost włosów,
  • działa nasennie,
  • wskazany jest przy niedokwaśności, nadmiernej fermentacji w jelitach, wzdęciach,
  • wskazany jest przy anemii, braku łaknienia,
  • przy półpaścu, liszaju,
  • przy gorączce, kamicy, obrzękach, nieżycie jelitowym,
  • przy nerwowości i bezsenności,
  • polecany jest przy niestrawności i zaburzeniu trawienia,
  • przy pasożytach jelitowych, upławach białych czy w zapaleniu węzłów chłonnych.

Zewnętrznie można go używać:

  • przy bólach stawów,
  • nowotworach zewnętrznych,
  • wrzodach,
  • stanach zapalnych skóry, czyrakach,
  • przy wypadaniu włosów.

Wyciąg z szyszek chmielowych możemy znaleźć w ziołowych preparatach uspokajających w sklepach zielarskich czy aptekach.

Poniżej kilka przepisów, jak możemy wykorzystać chmiel zwyczajny w leczeniu niektórych dolegliwości:

  1. Działanie uspokajające ma mieszanka ziołowa, w której skład wchodzą szyszki chmielu, kwiat wrzosu, kwiat lawendy, liść mięty. Wszystko zmieszać, sproszkować i zażywać 2 razy dziennie, aż objawy ustąpią. Specyficzny smak, ale czasem warto skorzystać z natury.
  2. Poprawia trawienie, uspokaja i wzmacnia – łyżkę szyszek chmielu zalać szklanką wody wrzącej i zostawić pod przykryciem na około 10min a następnie przecedzić. Pić taki napar w ilości 1/4szklanki na 30min przed dwoma posiłkami.
  3. W stanach pobudzenia nerwowego przy bezsenności i uczuciu niepokoju – zmieszać 30g szyszek chmielowych, ziela dziurawca i korzenia kozłka oraz 20g liści mięty pieprzowej i ziela serdecznika lub liści melisy. 2 łyżki tej mieszanki zalać 2 szklankami wrzątku. Odstawić na około 40 min pod przykryciem a następnie przecedzić. Pić 2/3 szklanki 2 razy dziennie.
  4. Przy wypadaniu włosów, łojotoku, łupieżu i grzybicy – zmieszać po 30g szyszek chmielowych, rozdrobnionych korzeni łopianu, ziela skrzypu polnego, 80g rozdrobnionych korzeni mydlnicy oraz 20g kwiatu rumianku. 2 łyżki stołowe tej mieszanki wsypać do 3 szklanek zimnej wody i gotować powoli pod przykryciem 15-20 min. Następnie odstawić na 20 min i przecedzić. Zioła, które zostały, zalać ponownie 3 szklankami zimnej wody, zagotować, a po ostudzeniu przecedzić i dodać 2 szklanki ciepłej wody. Pierwszym płynem zmoczyć włosy i palcami masować skórę głowy, odczekać około 20 min. Następnie umyć głowę naparem z drugiego wywaru. Po całym zabiegu nie suszymy włosów. Zawijamy je w ręcznik bądź inny materiałowy bawełniany turban. Trzymamy taką maskę około 30 min.
  5. Przy wrzodach i hemoroidach – na talerzyk położyć gazę o wymiarach dwukrotnie większych od wrzodu. Nasypać grubą warstwę pociętych szyszek, zalać wrzątkiem, lekko odcisnąć, a po ostudzeniu przyłożyć na zbierający wrzód.

Pamiętajmy, że staramy się stosować chmiel z rozsądkiem. Chmielu nie powinno się stosować jednocześnie z syntetycznymi lekami uspokajającymi. Ze względu na działanie uspokajające oraz nasenne, nie zaleca się stosowania szyszek chmielu przez osoby kierujące pojazdami i obsługujące urządzenia mechaniczne w ruchu.

Ponadto chmielu lepiej nie podawać dzieciom do 12. roku życia, a także kobietom w ciąży i karmiącym (ze względu na brak wystarczających danych na temat skutków ubocznych).

Na koniec, czytając o chmielu przychodzi oczywiście na myśl również piwo. Przy wyborze piwa postarajmy się zwracać uwagę na jego jakość, czyli wybierajmy piwa najlepiej regionalne, z małych browarów, na pewno nie smakowe i nie z puszek, tylko z butelek szklanych.

Mam nadzieję, że ten tekst wam się przyda. Napiszcie do mnie o czym chcielibyście poczytać.

COMMENTS

DISQUS: 0